پیشنهاد-21
دونکته
۱
به نظر من برنامه ریزی همراه باجزیئات فقط به درد دوره های کوتاه مدت میخوره مثلا کسکیه کنکور داره و باید یک سال کل زندگیش رو بذاره کنار و روو چندتاکتاب خاص تمرکز کنه یا کسیکه حامله هست و بالاخره 9ماه زندگیش دچار دگرگونی شده.ویا موقعیتهای بحرانی(که یهو 10تا کار ِ فوری فوتی ریخته روو سرت و اینجور موقعیتها هم همیشگی نیست)ولی این روشی که ما در پیش گرفته ایم(و جزئیات برنامه ریزی را مینویسیم) به درد یک زندگی عادی نمیخوره. باعث میشه نتونیم از زندگی لذت ببریم و باعث میشه عذاب وجدان بگیریم.و مدام چشممون بیفته به کارهایی که باید تیک میزدیم و نزدیم(درحالیکه شاید در اون روز یاهفته ی خاص مشکل یا موقعیتی پیش اومده که باعث شده نتونیم اون کار رو بکنیم و اگر اون کار رو انجام میدادیم یه کار مهمتر رو انجام نمیدادیم!). در خوشبینانه ترین حالت تبدیل به رباتی میشویم که برنامه ریزی میکند، انجام میدهد، تیک میزند، برنامه ریزی میکند، انجام میدهد، تیک میزند، برنامه ریزی میکند،....... بدون اینکه زندگی کند.
۲
مهمترین چیز این است که همیشه در مسیر رسیدن به اهدافمان باشیم ولی اینکه در چه زمانی به کجای این مسیر رسیده باشیم اهمیت ندارد. درواقع اهمیت دارد(چون همه ی ما دلمان میخواهد هرچه زودتر به خواسته هایمان برسیم!) ولی فکرکردن به این مسئله چیزی را بهتر نمیکند. حتی ممکن است باعث شود دچار استرس شویم و وضعیت بدتر شود. تازه اگر به شکل واقع بینانه برنامه ریزی کنیم، بازهم نمیتوان با اطمینان گفت که تا سال آینده به کجای زندگیمان رسیده ایم. نوشتن این چیزها باعث میشود بیشتر استرس بگیریم و اگر تا پایان زمان مشخص به آن چیزی که برنامه ریزی کرده ایم نرسیم احساس ناامیدی کنم. درحالیکه در زندگی واقعی، هیچکس نمیداند فردا چه خواهد شد ممکن است خدای نکرده مشکلی پیش باید یا حتی یک اتفاق خوب(یا خنثی) که از ما وقت و انرژی بگیرد و باعث شود نتوانیم درآن زمان مورد نظر به آن خواسته برسیم. (این مسئله هم در باره ی اهداف هفتگی صادق است هم درباره ی اهداف سالانه.)به همین دلیل مهم این است که همیشه درحال حرکت به سمت اهدافمان باشیم.
پیشنهاد ِمن...
برای مسائل روزانه: نوشتن مسائل روزانه(مثل تمیزکردن خانه یا مسواک زدن!)مشکلی را حل نمیکند. به نظر من بهترین راه حل برای انجام دادن کارهای روزانه این است که هرروز و همیشه "درست ترین کاری را که درآن لحظه باید انجام دهید" انجام دهید.(بدون اینکه قبلش چیزی بر کاغذ نوشته باشید و بدون اینکه بعدازانجام دادن آن کار مجبور باشید تیک بزنید)اگر هم یکی دومورد هست که ممکنه فراموش کنید میتونید بنویسید. ولی فقط برای یادآوری نه برای تحت فشار گذاشتن.
برای اهداف بلندمدت مثلا سالانه:اشکالی ندارد که اهداف بلند مدت را بنویسیم فقط برای اینکه یادمان بماند که دراین دوره از زندگیمان این خواسته را داشتیم(به عنوان یک آرزو) نه برای تحت فشار گذاشتنن خودمان
استثنا:در موقعیتهای شِبه ِ کنکور!!(مثلا آزمون استخدامی، امتحان آیلتس و غیره) "برنامه ریزی همراه با جزئیات"بهتر جواب میده چون باید یک کتاب را تا زمان مشخصی خواند. ولی حتی درموقعیتهای شبه کنکور نباید برای کارهای روزانه به شکل جزئی برنامه ریزی کرد.
یک زن کامل بودن سخت نیست.